مردمِ چشمم به خون آغشته شد/ در کجا این ظلم بر انسان کنند؟

واقعاً که تعداد زیادی از کسانی که با آنان حشر و نشر دارم این قدر سعی می کنند به هر شکلی که شده نابینایی من را توی سرم بزنند که دیگر خودم هم دارم شک می کنم که آیا در انسان بودن با افراد بینا یکسان هستم یا نه؟
از انواع شوخی هایی که مثلاً دوستانم با من می کنند گرفته تا کم لطفی هایی که برخی مسؤولین وقتی تقاضایی را برایشان مطرح می کنم و در بین یک بحث کاملاً جدی و غیر مرتبط به مسأله نابینایی، می گویند: تو که نابینایی یا نابیناست دیگه! پی می برم که با این جامعه باید تا جایی که می توانی دودره باز باشی و هر قدر می توانی یا رفتار غلطشان را تأیید کنی و یا این قدر تملقشان را بگویی که خودشان هم به اشتباه بیفتند که راستی من هم این طور آدمی هستم؟
با این مردمی که در مقابل فهمیدن هم مقاومت می کنند اگر بخواهی مثل انسان رفتار کنی جز نارضایتی و ناراحتی نصیبت نمی شود.
وقتی برای خرابی یخچال پیش مسؤولش می روم و کارم را که راه نمی اندازد شکایت به مافوقش می برم و مافوقش برای این که بخواهد مثلاً کارِ من را زودتر انجام دهد می گوید: درستش کنید براش دیگه! نابیناست! حالا شما بیایید و این وسط، رابطه نابینایی با خرابی یخچال را پیدا کنید بعد هر چه خواستید من به شما می دهم تا دیگر از این نوع نوشته ها این جا ننویسم.
زمانی که با فردی مشغول بحثی کاملاً علمی می شوم و هر چه را که می گوید در نهایت ادب با استدلال رد می کنم و در پاسخم می گوید: تو که نابینایی متوجه خیلی مسائل نیستی؛ منم اگه نمی دیدم شاید عقیده تو رو می داشتم!!!
حالا شما بیایید و بگویید آن شخص و نظایرش نفهمند، متوجه نیستند، باید فرهنگسازی شود و کلی از این جور حرف ها که گوشم پر است از شنیدنشان.
نه! قضیه از این قرار است که اکثر افراد نمی توانند و در حقیقت نمی خواهند بپذیرند یک فرد نابینا هم توانسته پا به پایشان حرکت کند و درس بخواند و حتی تعدادی هم هستند که می گویند: ببین با اون که نابیناست چه قدر خوب حرف می زنه و …
شک ندارم خیلی ها اگر دستشان برسد همین مثلاً موفقیت هایی که من و امثال من کسب کرده ایم را هم به هر ترتیبی که هست از چنگمان در می آورند.
چند روز پیش یک نفر پر رویی را به جایی رساند که مستقیم توی روی من گفت: حسین! تو چرا باید این قدر خوب ریشتو بزنی با اون که نمی بینی؟!
حتی دیروز یک نفر به من می گفت: تو که نمی بینی این تیشرتو لازم نداری بدش من بپوشم!
شما اگر باشید چه طور قضاوت می کنید!
آیا این ها چیزی جز خباثت و رذالت افراد است که نمی خواهند بپذیرند اگر کسی نابینا می شود لزوماً به معنای ناتوانی او نیست!؟
هر چند که خودِ من قبول دارم نابینایی خیلی از لذت ها و توانمندی های فرد را به زور از او می گیرد اما نه در این حد که ایرانی ها می پندارند.
پینوشت:
عنوان پست از حافظ.

این نوشته در متفرقه ارسال و , , , , , , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفاً پاسخ معادله امنیتی را در کادر بنویسید *